Het proces

Van klei tot LoVe

Waarom één potje soms acht weken onderweg is. Veel mensen denken dat keramiek gewoon “klei bakken” is. Mocht het maar zo eenvoudig zijn. Gemiddeld duurt één creatie tussen zes en acht weken, soms sneller, soms veel langer. Niet omdat ik traag werk, wel omdat keramiek zijn eigen tempo bepaalt.

De klei

Elke creatie begint met een blok klei. Steengoed, aardewerk, porselein, papierporselein, soms zelfs klei die ik zelf schep in Zuid-Frankrijk.

Alles wordt volledig met de hand opgebouwd. Geen gietmallen, geen lopende band, alleen handen en veel geduld, soms heel veel geduld.

Drogen

Nat kleiwerk kan niet zomaar de oven in. Afhankelijk van de vorm moet een werkstuk dagen tot weken drogen, alle onderdelen moeten gelijkmatig en dus heel langzaam drogen.

Een eenvoudige zjat is sneller droog dan een Mammae-vaasje met borsten, benen en extra onderdelen. Tijdens dat drogen wordt elk stuk tientallen keren gecontroleerd. Is er ergens spanning? Ontstaat er een scheurtje? Voelt het overal even droog? Pas wanneer alles klopt, mag het verder.

De biscuitbak

Nu wordt het spannend. Ongebakken klei is verrassend kwetsbaar. Een verkeerde beweging… en een beentje, borstje of ander anatomisch detail ligt plots naast de creatie.

Wanneer alles veilig in de oven staat begint de eerste bak. Heel langzaam, meestal tot ongeveer 950 °C. Daarna volgt opnieuw het moeilijkste onderdeel van keramiek: wachten. Want een oven openmaken die nog te warm is? Dat kan weken werk in één seconde vernietigen.

Glazuren

Nu begint voor mij misschien wel de moeilijkste fase. Niet het glazuren zelf, maar het kiezen. Welke kleur past bij welk karakter? Soms weet ik dat al vanaf het eerste moment. Soms staat een biscuitstuk maanden op een rek vooraleer het zijn kleur krijgt.

Glazuur ziet er trouwens helemaal niet uit zoals het uiteindelijke resultaat. Wat nu grijs, roze of modderkleurig oogt, kan straks felblauw, zachtgroen of sneeuwwit uit de oven komen. Ook na jaren keramiek blijft dat telkens weer een klein beetje magie.

De glazuurbak

Nog één keer de oven in. Afhankelijk van de kleisoort wordt er gebakken tussen ongeveer 1220 °C en 1280 °C voor steengoed en porselein. Aardewerk wordt doorgaans lager gebakken (ongeveer 1020–1080 °C).

Daarna… opnieuw wachten. De oven koelt soms meer dan 24 uur af. En geloof me… iedere keramist gluurt stiekem veel te vroeg.

De geboorte

Wanneer de oven eindelijk open mag… blijft dat één van de mooiste momenten. Soms wordt het: Ooooooh. Soms: Amaaaai. En heel soms: Ah… kak. Dat hoort erbij.

Na de laatste controle worden scherpe randjes weggewerkt, de onderkant mooi afgewerkt en krijgt elk stuk nog een laatste kwaliteitscontrole. Pas dan is een LoVe on feet-creatie écht klaar om naar een nieuw thuis te vertrekken.

Soms begint het verhaal nog vroeger: klei winnen in Saint-Rémy-de-Provence.

Achter elk potje, vaasje of schaal schuilt een traject van weken en honderden kleine beslissingen die niemand ooit ziet.

Verzorging

a LoVe needs LoVe!

Keramiek is sterk. Maar handgemaakte keramiek blijft handgemaakt en fragiel. Een beetje zorg zorgt ervoor dat je er jarenlang plezier van hebt.

Mag mijn keramiek in de vaatwasser?

Veel stukken kunnen dat perfect aan. Toch raad ik bij unieke creaties altijd aan om ze met de hand af te wassen. Niet omdat het glazuur dat nodig heeft, wel omdat pootjes, uitstekende delen en fijne details graag wat extra aandacht en liefde krijgen.

Mag het in de microgolf?

In principe wel, zolang er geen goudlazuur op zit. Maar keramiek houdt warmte goed vast, dus pas op voor een warme zjat. 😉

Mag het buiten staan?

Dat hangt af van de kleisoort. Steengoed en porselein kunnen meestal prima buiten staan, zolang er geen water in blijft staan dat kan bevriezen. Aardewerk zet je beter binnen.

Goudlazuur?

Alles met echt goud blijft liever uit de vaatwasser en microgolf. Een zacht sponsje houdt het jarenlang mooi.

Kleine krasjes?

De onderzijde van elk stuk wordt zorgvuldig glad gemaakt. Toch blijft keramiek harder dan sommige tafels. Een viltschijfje onder je favoriete vaas kan wonderen doen.

Even keramiek nerden 🤍

Voor wie graag nét iets dieper graaft… Hier mag ik eindelijk eens ongegeneerd keramieknerden.

Aardewerk: Wordt lager gebakken (ongeveer 1020–1080 °C), het blijft iets poreuzer en is daardoor minder geschikt voor permanent buitengebruik.
Steengoed: Mijn meest gebruikte klei. Gebakken rond 1220–1250 °C. Heel sterk en waterdicht door het sinteren van de klei. Perfect voor dagelijks gebruik.
Porselein: Mijn grote liefde. Licht. Transparant. Flinterdun. Maar ook ontzettend eigenwijs, het is moeilijker te hanteren en het vraagt trager drogen, trager bakken en véél meer geduld.
Papierporselein: Porselein waarin papiervezels verwerkt zijn. Daardoor kan ik extreem dunne vormen maken. Na de bak verbranden de vezels volledig. Wat overblijft is flinterdun puur porselein.
Biscuitbak: De eerste bak. Hier verandert droge klei in keramiek. Sterk genoeg om verder te bewerken. Nog poreus genoeg om glazuur op te nemen.
Glazuurbak: De tweede bak. Hier smelten glazuur en klei samen. En pas dan zie je de échte kleuren verschijnen.
Sinteren: Misschien wel het meest onderschatte woord uit de keramiek. Veel mensen denken dat glazuur een stuk waterdicht maakt. Eigenlijk wordt de klei zelf waterdicht doordat de kleideeltjes tijdens de hoge temperatuur versinteren en zich tot één compact geheel verbinden. Het glazuur beschermt, verfraait en maakt schoonmaken makkelijker, maar het is het sinteren dat een steengoed- of porseleinen creatie écht dicht maakt.
Raku: Raku is dus niet simpelweg “keramiek bakken op 1000 °C”. Het bijzondere zit vooral in wat er naar en rond het einde van de stook gebeurt: de stukken worden roodgloeiend uit de oven gehaald en onder invloed van rook, brandbaar materiaal, zuurstoftekort en snelle temperatuurwisselingen krijgt elk stuk zijn eigen onvoorspelbare uiterlijk.

Veelgestelde (en soms licht absurde) vragen

Waarom is elk stuk anders?

Omdat alles volledig met de hand gemaakt wordt. Zelfs wanneer ik hetzelfde probeer te maken… lukt dat meestal niet. 😉

Kan ik een stuk opnieuw bestellen?

Soms. Maar meestal niet. Elke creatie is bedoeld als uniek stuk, er zijn geen 2 dezelfde, gelijkaardig misschien, maar niet hetzelfde.

Maak je ook in opdracht?

Heel af en toe. Maar alleen wanneer er voldoende creatieve vrijheid blijft.

Zijn de stukken voedselveilig?

Ja, wanneer ze daarvoor bedoeld zijn. Alle gebruikte glazuren zijn geschikt voor functioneel keramiek.

Mogen de borsten, uiers en piemeltjes gezien worden?

Heel graag zelfs. Ze zijn tenslotte de reden waarom zoveel mensen spontaan beginnen glimlachen.

Zin om te zien wat er uit al dat wachten komt?

Bekijk de creaties